Πολύποδες στη χοληδόχο κύστη

Ένα σχετικά συχνό, περίπου στο 1-5% του ενηλίκου, κυρίως ανδρικού πληθυσμού, τυχαίο υπερηχογραφικό εύρημα είναι οι πολυποειδείς παθήσεις του τοιχώματος της χοληδόχου κύστης. Αυτοί οι μικροί, συνήθως μισχωτοί πολύποδες εδράζονται κυρίως στην πλευρά της κοίτης. Πέντε τύποι πολυπόδων απαντώνται στη χοληδόχο κύστη. Αυτοί είναι:

    Χοληστερινικοί πολύποδες: αποτελούν το 60% των πολυπόδων της χοληδόχου κύστης, είναι πολυποειδείς σχηματισμοί με μέγεθος 3mm μέχρι 10mm, που πάνω τους επικάθονται κρύσταλλοι χοληστερόλης (ποσοστό μεγαλύτερο του 90%), συνήθως, αν και όχι απαραίτητα, σε άτομα με αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης.

    Αδενομυωματώδεις πολύποδες: η καλοήθης υπερπλασία του επιθηλίου της κύστης, δηλαδή η αδενομυωμάτωση, που χαρακτηρίζεται από τις κατά τόπους ‘καταδύσεις’ του βλεννογόνου της χοληδόχου κύστης στο υπερπλαστικό μυϊκό τοίχωμά της, μπορεί να δώσει μικρούς, αθώους πολυποειδείς σχηματισμούς που προβάλουν στο εσωτερικό της κύστης. Οι αδενομυωματώδεις πολύποδες αποτελούν το 25% των πολυπόδων της χοληδόχου κύστης. Είναι συνήθως μονήρεις, με μέγεθος 10-20mm και εμφανίζονται κυρίως στον πυθμένα της. Η μόνη κλινική σημασία της αδενομυωμάτωσης είναι όταν αυτή είναι τμηματική και προκαλεί ομόκεντρη στένωση του αυλού της κύστης. Τότε θα πρέπει να ακολουθεί χολοκυστεκτομή, αφού στο 6,4% αυτών των περιπτώσεων, όπως έχει αποδειχθεί από διεθνείς μελέτες, συνυπάρχει καρκίνος της χοληδόχου κύστης.

    Φλεγμονώδεις πολύποδες: είναι ο τρίτος σε συχνότητα τύπος πολυπόδων της χοληδόχου κύστης, αφού αφορά το 10% των συνολικών ευρημάτων. Αποτελούνται από κοκκιώδη και ινώδη ιστό, συνήθως είναι μονήρεις και έχουν μέγεθος από 5mm μέχρι 10mm.

Αυτοί οι τρεις τύποι πολυπόδων της χοληδόχου κύστης είναι καλοήθεις και αντιπροσωπεύουν το 95% του συνόλου των εστιακών αλλοιώσεων της χοληδόχου κύστης και με εξαίρεση την τμηματική αδενομυωμάτωση, δεν χρειάζονται αντιμετώπιση. Εκτός όμως από αυτούς, τους συνήθως καλοήθεις πολύποδες, στο τοίχωμα της χοληδόχου κύστης μπορούν να αναπτυχθούν και προκαρκινικές μορφές πολυπόδων (αληθή αδενώματα και δυσπλαστικοί ή και κακοήθεις πολύποδες). Αυτοί είναι:

    Αδενώματα: αποτελούν το 4% των πολυπόδων της χοληδόχου κύστης και το 1% των νεοπλασματικών της αλλοιώσεων. Συνήθως είναι μονήρεις και έχουν μέγεθος από 5mm μέχρι 20mm. Αληθή αδενώματα ανευρίσκονται στο 0,15% των χολοκυστεκτομών. Ανάλογα με το μέγεθος αναφέρεται ότι αδενώματα μεγαλύτερα από 12mm είναι ύποπτα για κακοήθεια ενώ αδενώματα μεγαλύτερα από 18mm είναι συνήθως κακοήθη και αφορούν διηθητικό καρκίνωμα της χοληδόχου κύστης.

    Διάφοροι κακοήθεις πολύποδες: είναι σπάνιοι αφού αφορούν το 1% των πολυπόδων της χοληδόχου κύστης και ιστολογικά πρόκειται για πολυποειδείς σχηματισμούς που αποτελούνται από έκτοπο γαστρικό βλεννογόνο ή είναι ινώματα, λειομυώματα, καρκινοειδή κ.ά.

Ένα γενικά αποδεκτό υπερηχογραφικό κριτήριο για την περαιτέρω (χειρουργική ή μη) αντιμετώπιση των πολυπόδων είναι το μέγεθός τους. Σύμφωνα με τα διεθνή δεδομένα, πολύποδες στη χοληδόχο κύστη με διάμετρο μεγαλύτερη από 10mm σε άτομα ηλικίας μεγαλύτερης των 50 ετών με ή και χωρίς συνοδό ασυμπτωματική χολολιθίαση θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή, ενώ οι μικρότεροι πολύποδες θα πρέπει να παρακολουθούνται. Γενικά, όσο μεγαλύτεροι είναι οι πολύποδες τόσο πιο πιθανή γίνεται η κακοήθειά τους. Για πολύποδες μεγαλύτερους από 18mm είναι προτιμότερη η ανοικτή χολοκυστεκτομή, αφού αυτή έχει μεγαλύτερες δυνατότητες στον έλεγχο των γειτονικών στη χοληδόχο κύστη οργάνων.

Βέβαια και με βάση την παραπάνω ταξινόμηση, είναι πολύ πιθανό η χολοκυστεκτομή να αποκαλύψει τελικά έναν από τους πρώτους τρεις τύπους καλοήθων πολυπόδων, αλλά όμως είναι σαφώς προτιμότερο να αφαιρεθεί η μέχρι εκείνη τη στιγμή, ασυμπτωματική χοληδόχος κύστη παρά να χρειάζεται αργότερα χολοκυστεκτομή και αντινεοπλασματική θεραπεία. Ακόμα ένα ενδιαφέρον σημείο για την παρακολούθηση των πολυπόδων της χοληδόχου κύστης είναι ο ρυθμός της αύξησής τους σε ένα χρόνο. Γενικά αν ένας πολύποδας στη χοληδόχο κύστη μεγαλώνει περισσότερο από 10mm το χρόνο, τότε θα πρέπει να ακολουθεί χολοκυστεκτομή.

Εκτός από το μέγεθος, ο αριθμός των πολυπόδων, η συνύπαρξη χολολίθων, η εναπόθεση ασβεστίου στο τοίχωμα της χοληδόχου κύστης αλλά και η ηλικία, ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία, ο υπερθυρεοειδισμός, η λήψη φαρμάκων, το κάπνισμα κ.ά. είναι παράγοντες που θα πρέπει να συνεκτιμώνται στην απόφαση για απλή παρακολούθηση των πολυπόδων ή για χολοκυστεκτομή.

© ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΙΡΗΣ – ΓΕΝ. ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.